Category: Originals

Het is geruisloos thuis. Ik luister muziek die ik niet ken maar wel herken. Er zijn nummers die mijn oren horen maar mij hoofd niet wilt luisteren. Ik verdraag het vandaag want ik hoef niet te vluchten. 

‘You’re cute’ .. ‘you too’ and I fell asleep in arms that didn’t belong to me. I don’t mind. I’ve been wandering for so long, I’ve learned to contain myself. It took me a while but I’ve learned what I’m worth and what I’m capable of if you keep your heart close. 

You kept sending different signals and you knew it, you are quite unsure about what kind of live you want for yourself. Roam. Be independent. Get lost and get found. Spend time with the right people. Spend time with yourself. Speak up. Read more. Sleep in. Have doubts. And text me once in a while to come over. Cause you’re cute but you’re prettier when you’re not so unsure. 

Hij brandde twee banden in mijn tere huid, omdat ik dat graag wilde en het ziet er mooi uit. 

Één draagt de dagen die we al verloren zijn, de ander voor haar vertrek, want die doet tweemaal pijn.

The one thing that scares me the most is that I’m ever to scared to cry in public places.

Whenever I hear ‘that’ song, the one that played at the funeral of my grandpa I want to cry, I have no need to scream, I just want to be comfortable enough to let tears stream down my face.

He never said goodbye, he left within a single minute. I never got to tell him all the things he would have liked to hear, I was only 17, he never saw me grow up to be a selfsupporting adult. My sister wasn’t there, she couldn’t make it and never had a change to mourn with us. My mother came home as soon as she could, be she would always be to late. My father cried a thousand days because he was the only father-figure he had known.

He never said goodbye, but we did, we weren’t give a choice. We watched the bouquets fall apart and made a habit of crying whenever we heard ‘that’ song.
this post has been a concept long enough, for my family who might read this, I miss him too

Laten we vasthouden aan wat we kennen. Weet wanneer je een beeld moet houden als lekgeprikte fotos aan een kurken wand. Laat anderen voorbijgaan als een gezicht van een voorbijgaande die je net-niet herkent. We hoeven het niet te weten. Achterlijk maar niet achteloos en soms chagerijnig maar nooit lang boos. Zachtaardig en ook soms te breken. Laat je niet veranderen door invloeden maar laat invloeden je voeden. Kijk door alle ogen en sluit ze voor wat wacht. Ik had t niet kunnen weten maar ik had t wel verwacht. 
Ik wist het nog niet.