#141

Ik was zo vaak aan het vluchten, maar bij jou voelde het als thuis komen.

– en soms dan is het donker en probeer ik mijn weg te vinden en dan denk ik aan hoe het voelde en dan verlang ik daar naar terug.

maar er staat nog maar één boek in de kast, ik durf de drempel niet over, dus ik blijf vluchten en vind alleen gelijkenis in het ochtendlicht om half zeven.

#140

‘it’s July and I have hope in who I’m becoming’

.. now I know it’s not July, but you should have hope in who you are becoming. It’s not saying that you have changed yet, but that you will. Please hold on to that, okay?

sentiment.

met het ophangen van de was vind ik stukjes van het bonnetje van de rosé die we haalde toen de zonsondergang zo mooi was. de roze kleuren van een avond op het balkon. elke nacht leg ik het sentiment op mijn nachtkastje om hem de volgende dag weer te dragen. tussen de metrohaltes vind ik de cafés en straten die we verkende en herkende. elke reflectie in het water lijkt op die van mijn ouderlijk huis. de grenzen die ik verlegde hangen aan de koelkast. ik leef met nostalgie aan mijn zijde en soms haalt ze me in, remt ze me af. vraagt me waarom ik altijd verder ga en waar ik naar op zoek ben. de bramen zijn eindelijk klaar om geplukt te worden en ze wilt dat ik terug kom. de gedachten in mijn hoofd wachten op een wederziens. vaarwel blijkt vaak een tot ziens en verder gaan kan altijd nog. dus ik kwam nog een keer langs maar de luchten waren nooit meer zo roze als aan het begin van de zomer.

#139

Things end, people leave, life goes on whether you agree with its changes or not. So you adapt, you try to forget, move on. –

You never stop looking for brightness in others hearts, for tulips in floral shops or for happiness in life, it is there for you to enjoy.

city’s

If I follow the tracks there will always be Berlin, and if I travel south there will always be Lisbon. There will always be places for me to go and to forget about the people that are no longer there for me.