dichterbij

en dan komt alles dichterbij. zie de uitdagingen in de verte. bijna tijd om te gaan. wil ik nog een laatste keer vieren wat zo vertrouwd heeft gevoeld. laad ik mij op aan de liefde om mij heen.

en dan kom jij dichterbij. net als ik besluit om te gaan. delen we onverwachts nog veel momenten. vinden we elkaar in de nacht. hoop ik zo dat dit niet zal vervagen.

en dan komt dichterbij – vergeef ik mezelf voor de dagen dat ik bang was. om verder te gaan, om dichterbij te komen.

niet te lang stil staan.

vouw de verhuisdozen dicht.
probeer niet te lang stil te staan bij afscheid nemen.
lach nog een keer om dat verhaal van vorige zomer.
fiets voor de laatste keer in de avondzon.
maak ruimte voor nieuwe gewoontes.
zie elkaar nog een keer voor je gaat.
voel dat het leuk was.
vind de moed om te gaan.

toch houd je ervan – dat niets ooit hetzelfde is.

(niet) gaan

Het fluitekruid wat tussen de treinrails groeit. Nog altijd naar huis willen ondanks dat er niemand meer is. Het licht bij de stadsschouwburg dat is gedempt. Iets niet vertellen is hetzelfde als liegen. Om je heen kijken en nog altijd paarse bloemen vinden aan de waterkant. De zon schijnt door de druppelende takken heen. De stilte in mijn hoofd. Beseffen dat misschien alles wel prima is en dat prima genoeg kan zijn. Dat je al maanden lang moeite hebt met ademen. Soms sta ik met mijn armen gespreid in het park. Is groen nog altijd mijn favoriete kleur. En te midden van alle herinneringen vind ik iets van geluk. Iets van melancholie. Iets van willen gaan ondanks het soms te mooi is om te laten gaan. 

In de verte hoor ik het rommelen. Het zal altijd een beetje rommelen als je durft te luisteren. 

woensdagnacht

het open veld voelt als gisterenavond. met mijn armen in de lucht, dansend in het donker. voelen alsof alles weer mogelijk is. de zwaartekracht die licht voelde tussen de mensen. als ik iets heb geleerd afgelopen jaar is het hoe ik een bierflesje kan openen met een tweede biertje en dat het eenzame gevoel niet altijd hoeft te blijven.

donkerblauw + oranje

sla linksaf. de donkerblauwe lucht. het silhouette van de stad om mij heen. de koude lucht van het fietsen. knipperlichten op oranje. geen haast hebben. vinden dat dit is hoe augustus zou moeten voelen. stiekem hopen dat hij niet terugbelt. stilstaan en naar de sterren kijken. stilstaan en mij veilig voelen.

hoogte

als je er recht onder staat lijkt de toren ontklimbaar hoog. van de verte stelt het niet veel voor. lijken de touwen op ooghoogte te hangen. vraag ik me af waarom ik hoogtevrees had.

als je er midden in zit, weet je niet hoe diep het water is. maar nu hoor ik het water weer stromen, stap ik er overheen. de stroming verwaarloosbaar. als je er midden in zit lijkt het zo belangrijk, terwijl dat achteraf wel meevalt. 

dat hoopte ik teminste. maar de toren voelde zo hoog, vrij, verlang ik om weer te vallen. wil ik laten gaan. wil ik drijven met mijn oren onder water. het wat horen gonzen. voel ik me bevangen. verwonderd door waar we staan en hoe vrij de hoogte voelde.