home

..coming home, empty handed. The doubt I’ve felt was righteous. Knowing where to go, but feeling lost anyway. The city lights seem blinding. I called someone I shouldn’t, but I felt like it didn’t matter. Now home seems even further now I realize it did.

#131

I am never what you think of me, except when you tell me that I am strong, then I’m exactly what you think of me.

– monday. 03:14

‘je probeert altijd te vluchten’

Daar zaten we dan, op de leuning van een bankje te twijfelen over keuzes die we niet meer konden terugdraaien. Ons afvragend of we spijt moesten hebben, en wat voor zin dat zou hebben.

Daar zaten we dan, te realiseren dat de realiteit onvermijdbaar is, en vluchten altijd tijdelijk.

vallen / vliegen

We vallen – soms hard, soms plots. We vallen voor plezier. We gaan niet voor de beste keuzes. We hopen dat het goed komt. We kunnen de verleiding niet weerstaan.

En we vallen, we riskeren, we leren en proberen.

We vallen – soms hard, soms mooi. Want we leven voor dat wat we voelen. We nemen de gevolgen voor lief. We kiezen voor meer leven en liefde.

We doen de deur niet op slot, en verwijten wie er binnen loopt. We houden van onszelf maar zoeken naar bevestiging. We worden verliefd maar willen ons niet geven. We ontkennen wie we echt missen.

En we vallen, we verliezen en we vergeten.

We vallen omdat we dan vliegen.