zonde​

haar afdruk in mijn
vingertoppen gebrand
en haar bloed stroomt
door mijn lichaam
en hij vraagt
wanneer het
verdunt raakt en
langzaam weer
mijn eigen wordt
ik zeg dat ik
niets anders wil
dat is een zonde
hij knikt
en begrijpt
wij waren onlosmakend
verbonden

Advertisements

grauw

Ik voel mij net zo ontregeld
als de ochtendspits
Mijn oogleden zo zwaar
als de mist die
tussen de huizen hangt
De gevels lichten op
tussen het grauw
van de nieuwe winter
Ik ben niet meer
te laat want er is
niemand meer die wacht