troost

‘Dit huis is toxic’ zei ik lachend, rondkijken naar de confetti op de vloer. Op het tafeltje voor me stonden lege en volle bierflesjes tussen een laag tabaksresten en vaat van vorige week.

En als straks iedereens kamer voor de laatste keer op slot word gedraaid zullen we terugkijken, en zuchten. Want we vonden troost bij elkaar, troost voor de schade die we zelf aanrichtten.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s