#111

“Ik wil voor altijd hier naast je liggen, als een sardine in een blik gevuld met zoute tranen”

Advertisements

vast

het lijkt of sommigen alles
al hebben en verder niets hoeven

maar ik heb nog niet alles
wat ik denk te moeten hebben

toch weet ik hoe fijn de warmte
voelt tussen alle kou

toch hebben we samen niets
omdat ik van je hou

wij hebben niet alles nodig
want de warmte is wel goed zo

zonde​

haar afdruk in mijn
vingertoppen gebrand
en haar bloed stroomt
door mijn lichaam
en hij vraagt
wanneer het
verdunt raakt en
langzaam weer
mijn eigen wordt
ik zeg dat ik
niets anders wil
dat is een zonde
hij knikt
en begrijpt
wij waren onlosmakend
verbonden

vandaag

Twee puntjes knipperen
tussen de uren en minuten
en elke seconde is er één

Je geeft me nog een kus
en zegt dat je moet gaat,
maar lief waar ga je heen

Een rode lijn verschuift
tussen mijn agendapunten en
vandaag doe ik het alleen

grauw

Ik voel mij net zo ontregeld
als de ochtendspits
Mijn oogleden zo zwaar
als de mist die
tussen de huizen hangt
De gevels lichten op
tussen het grauw
van de nieuwe winter
Ik ben niet meer
te laat want er is
niemand meer die wacht