september

september wees lief voor me. buiten voelde veilig en de avonden waren eindeloos. we dansten door het leven dus zet het volume hoger. september ik weet dat de tijd verstrijkt maar laat mij vasthouden aan de mooie dingen. de dagen zullen uitbloeien maar ik zal de schittering opzoeken. ik zal zo vaak afscheid moeten nemen dus houd mij vast. soms weet je dat iets de laatste keer zal zijn en dat maakt het er niet gemakkelijker op. september – laten we nog een keer verdwalen. nog een keer lachen. ik heb geluk gekend dus laten we nog een keer verlicht zijn.

Advertisement

kwetsbaar

ik probeer mijn kwetsbaarheid te verbergen. weg te draaien naar de het donker. maar hij ziet hoe ik tegen mijn tranen vecht. eerlijkheid wint het weer van ons en hij houdt mij vast. elke nacht wordt een keer ochtend. iedereen wordt een keer verliefd.

en als mijn kwetsbaarheid niet meer te verbergen valt kan ik altijd terug naar huis. dan zet ik mijn schoenen in de gang en mijn moeder zal vragen waar het pijn doet. ik leg mijn hand op mijn hart en durf toe te geven dat ik mij verslagen voel. dat het niet uit maakt hoe ver ik ren, de eenzaamheid blijft. ik maak mijn haar los en laat mijn schouders zakken. soms ken ik alleen maar verlies.

toch als een nieuwe dag begint hoop ik dat ik kwetsbaarheid weer vind. dat zij mij helpt herinneren dat je mooie dingen niet altijd kunt houden. dat scherven geluk brengen. dat de stilte niet altijd verdovend klinkt. dat er 36 synoniemen zijn voor liefde en er eentje bij mij past. dat warmte van binnen uit kan komen. dat ik groots en gebroken kan zijn en dat kwetsbaarheid mij het mooiste staat.

contemplating dark blue.

It’s getting dark outside and the third day passed contemplating. Trying to untangle the mess around my heart. Love walked in and took off its shoes. The lights are switched on, an electric spark, how small as it maybe be. You’ve ignited a curiosity inside of me. I’ve been wondering what kind of love would suit me. Which color of the color wheel fits my dreams. But the color isn’t mine to choose. Cause love never comes easy, she breaks on the shore. Blinding, engulfing. A blue so dark which is equally intimidating and astounding. I’m watching as the sky turns darker, two ends in my hands, wondering if you will take one.

groter dan ik

zo vaak had ik mij te klein gevoeld. liet ik het leven tussen mijn handen glippen. was ik met mijn gedachten in angst verzonken. keek ik toe vanaf de zijlijn. bemoedigende woorden in mijn broekzak. ik voelde mij niet sterk genoeg om te wereld te dragen. zelfs thuis voelde de ruimte met de ramen open nog benauwend. ik kon niet weglopen van wat mij kleiner maakte. en toch sta ik er weer. luider dan mijn gedachten. vrijgevochten van mijn angsten. groter dan wat mij tegenhield. sterker dan wat mij kleiner maakte.

wispelturig

toch weet ik niet waarom ik al die woorden zei. jouw twijfels en mijn wanhoop om weer iets moois in het donker te laten. ‘wispelturig’ noem je het. ik wil niet langer de groene knopjes van de tak aftrekken en open maken. ik wil leren om los te laten. om te vertrouwen met mijn ogen dicht om later te zien welke kleuren er verschijnen. wat er kan groeien als je niet altijd verder zoekt. dus kijk ik je aan en zeg dat het niet altijd zo hoeft te lopen. dat de zomer in bloei kan staan.