my cards on the table

not wanting to let you out of my reach – I hold on with two hands. in this life there aren’t many certainties but you – you are good and it is the only card missing in my deck. if I close my eyes I still feel that you desire me – I can’t be good but I can be anything you want, that you don’t need. take this gift and think of me. the cards are on the table and my address is on the back. don’t let the sunlight fade it – I do not want it to fade so one day we’ll find a way to be close again.

en ik vraag mij af.

mij afvragen hoe het is – maar niets vragen. weten dat we elkaar uit het zicht verliezen – want zij zal terugkomen en dan zijn alle kaarten opnieuw geschud. nog even en wij zijn opnieuw vreemden van elkaar. hoe het zo lang duurde, zo kort tegelijk. mij afvragen hoe anders het had kunnen zijn. of ik spijt krijg – of hij het was geweest. 

hier.

ook hier mis ik soms de trein en wordt het vroeg donker en vraag ik mij af welke dromen het waard zijn en maak ik vergissingen en lig ik wakker en soms denk ik aan jou – ook hier.

toch lijkt het allemaal niet zo belangrijk, niet relevant genoeg om gewoon te genieten en te wachten tot de zon weer opkomt.

vervaagd.

– ik wil niet met vingers wijzen, niet tellen hoevaak je mijn oproepen hebt gemist. want we zijn vervaagd en ik ben bang dat ik alleen maar naar mijzelf kan wijzen. in de stilte vonden we elkaar niet, we vonden de verwachting dat het misschien wel beter was.

wij zouden niet samen zijn – nee, wij hadden geen recht van bestaan. wij hadden de ruimte – de mogelijkheid om elkaar uit het zicht te verliezen. toen we eenmaal elkaar uitzwaaide, was ik verlicht – omdat vervagen toch wel zou gebeuren en ik gelijk had gekregen (dat er niemand van mij zou houden).

terugkomst.

ik heb niet veel te geven – we kijken elkaar in de ogen aan. lachen de waarheid weg. eerlijk duurt het langst, maar wij, wij zullen niet lang duren.

het is 8 minuten fietsen. ik kan zo naar huis – of jij slaat je armen om mij heen en ik ben er ook. kruip dichterbij. zeg mij waar ik sta. zij mij waar zij staat
– er is plek over en ik pas daar precies.

de mist hangt laag.
het is lichtgrijs – ik weet niet waar ik sta maar ik hoop jou daarin te vinden.

notes from november

November – you give me the courage to think this year is worth something. That feeling better is not the same as before and it could still be a beautiful life. That it doesn’t end – it is evolving.