draaien

soms werd ik gek als je ging

wilde vasthouden en eigenlijk

niet meer laten gaan ik wilde niet

dat je ging.

ik zwaaide mijn handen tot

ze van mijn polsen draaide

ik draaide de sloten uit

deur zodat die nooit meer

dicht kon gaan.

nu ga ik zelf en ik dacht nog

een keuze te maken maar ik wist

het moest soms losser zijn om

weer te kunnen ademen en

adem te benemen

Advertisements

mystery

de dag lijkt steeds leuker

omdat de dipjes dieper zakken

en katers zwaarder vallen

de cassiere kijkt vertwijfelt

naar de glimmende feestmuntjes

die ik in mijn hand houdt

ik wil niet loslaten en zij ze

niet aannemen dus ik keer terug

zonder een vruchtensapje

de modder brokkelt van mijn schoenen

en het is weer maandag.

het weekend voorbij gevlogen maar

we hielden van de vrijheid

utrecht

het is vijf dagen tropisch warm

en om acht uur savonds breken de wolken

de donder galmt tussen de huizen in de stad

twee jongens hangen uit het raam terwijl

een meisje in een zomers jurkje over de lege straten rent

alles staat even stil en men schuilt onder terrasluifels

het licht is zacht door de beregende ramen en

de regen was weer prachtig

extraordinary

the days pass by.

the extraordinary is getting normal.

life is easy. life is as it is supposed to be.

I find rest in the calmth of the waves, the wind in my hair.

passing streets as if I’ve always lived here.

I don’t have to run, I can take my time.

I doesn’t have to be perfect as long as you think it is enough.

It was worth the wait.