vandaag

Twee puntjes knipperen
tussen de uren en minuten
en elke seconde is er één

Je geeft me nog een kus
en zegt dat je moet gaat,
maar lief waar ga je heen

Een rode lijn verschuift
tussen mijn agendapunten en
vandaag doe ik het alleen

Advertisements

grauw

Ik voel mij net zo ontregeld
als de ochtendspits
Mijn oogleden zo zwaar
als de mist die
tussen de huizen hangt
De gevels lichten op
tussen het grauw
van de nieuwe winter
Ik ben niet meer
te laat want er is
niemand meer die wacht

Hollow

Even though it seemed like I never fit in, I was part of this. I was part of this and I enjoyed every second of it. Don’t you dare think that I wanted to leave, but I moved on. I moved on to feel at home, to be at ease. I needed to escape and I did. Don’t miss me, I wont disappear.