vijf november

de ramen staan open en ik knoop mijn overhemd dicht. de lucht is koel en helderblauw. november begon zonder aankondiging. ik zie wel dat de bladeren verkleuren, maar ze zijn er nog. zolang de zon tussen de bladeren door schijnt is er niets aan de hand. 

en zijn zoveel antwoorden op de vraag waarom ik ging. mijn favoriet is dat de zomer hier nooit eindigt. want in het zuiden word je niet terug naar binnen geroepen. mogen we buitenspelen alsof we nooit een dag ouder zijn geworden. november kwam en ik sla een arm om haar heen. de straten vol met geluk.

september

september wees lief voor me. buiten voelde veilig en de avonden waren eindeloos. we dansten door het leven dus zet het volume hoger. september ik weet dat de tijd verstrijkt maar laat mij vasthouden aan de mooie dingen. de dagen zullen uitbloeien maar ik zal de schittering opzoeken. ik zal zo vaak afscheid moeten nemen dus houd mij vast. soms weet je dat iets de laatste keer zal zijn en dat maakt het er niet gemakkelijker op. september – laten we nog een keer verdwalen. nog een keer lachen. ik heb geluk gekend dus laten we nog een keer verlicht zijn.