groter dan ik

zo vaak had ik mij te klein gevoeld. liet ik het leven tussen mijn handen glippen. was ik met mijn gedachten in angst verzonken. keek ik toe vanaf de zijlijn. bemoedigende woorden in mijn broekzak. ik voelde mij niet sterk genoeg om te wereld te dragen. zelfs thuis voelde de ruimte met de ramen open nog benauwend. ik kon niet weglopen van wat mij kleiner maakte. en toch sta ik er weer. luider dan mijn gedachten. vrijgevochten van mijn angsten. groter dan wat mij tegenhield. sterker dan wat mij kleiner maakte.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s