01:00

in juni is het donker nooit duister. ik wil vergeten dat morgen bestaat als alle zomeravonden zo zijn. je hand tegen mijn huid. je fiets aan de zijkant van de weg. onze stemmen in de stilte. ik denk dat alles bij elkaar zou passen, en toch kijken we elkaar aan en schudden we ons hoofd. want wat vertrouwd is kan je het beste bewaren. zodat we nog hetzelfde zijn als de zomer eindigt. dat ik nog steeds mijn hoofd op jouw schouder kan leggen en ik veilig thuis kom.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s