diepte

en straks begint de lente weer en dan ga ik eindelijk loslaten. zie jouw reflectie niet meer in het water – onze voetstappen onherkenbaar.

ik knijp mijn handen dicht, verdring de gedachte dat ik wil dat je me vasthoud.

vervaag. vervaag. vervaag tot we oplossen in de diepte.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s