The overthinking

Ik zie niet waar we zijn
ik heb mijn ogen dicht
Ik weet niet waar we gaan
ik heb geen helder zicht

do not tell me
that you miss me
it has only been
six hours

you’ll be as
short-term as
your damn memory.

“Ik wil voor altijd hier naast je liggen, als een sardine in een blik gevuld met zoute tranen”

het lijkt of sommigen alles
al hebben en verder niets hoeven

maar ik heb nog niet alles
wat ik denk te moeten hebben

toch weet ik hoe fijn de warmte
voelt tussen alle kou

toch hebben we samen niets
omdat ik van je hou

wij hebben niet alles nodig
want de warmte is wel goed zo

haar afdruk in mijn
vingertoppen gebrand
en haar bloed stroomt
door mijn lichaam
en hij vraagt
wanneer het
verdunt raakt en
langzaam weer
mijn eigen wordt
ik zeg dat ik
niets anders wil
dat is een zonde
hij knikt
en begrijpt
wij waren onlosmakend
verbonden

het is toch wat
later dan verwacht
niemand die aan
mij heeft gedacht
maar dan toch nog een
samenzijn
want we delen
de pijn
laten we de
regels breken
laten we het
verdriet spreken
laten we ons
ziel luchten
samen naar de
zon vluchten

Twee puntjes knipperen
tussen de uren en minuten
en elke seconde is er één

Je geeft me nog een kus
en zegt dat je moet gaat,
maar lief waar ga je heen

Een rode lijn verschuift
tussen mijn agendapunten en
vandaag doe ik het alleen